Gminny Żłobek w Dygowie - zlobek.dygowo.pl

Rozwój społeczny dwulatka Dzieci interesują się rówieśnikami, zdobywają pierwsze doświadczenia we wzajemnych relacjach. Pojawiają się pierwsze przejawy radzenia sobie w sytuacjach społecznych, poznawania emocji innych. W swoich pierwszych kontaktach z innymi dziećmi dziecko roczne i dwuletnie ujawnia nastawienie orientacyjno-badawcze. Dzieci interesują się rówieśnikami, zdobywają pierwsze doświadczenia we wzajemnych relacjach. Dwulatki dotykają inne dzieci, ciągną za włosy, ręce, ubranie, popychają. Dziecko, któremu dzieje się krzywda płacze, odpowiada takim samym zachowaniem lub ucieka do opiekuna Pojawiają się pierwsze przejawy radzenia sobie w sytuacjach społecznych, poznawania emocji innych. Poprzez takie doświadczenia rozwój emocjonalny dwulatka jest pobudzany poprzez nowe doświadczenia społeczne. Zaczynamy dostrzegać, które dziecko jest silniejsze, a które słabsze, bojaźliwe, szukające schronienia w ramionach osoby dorosłej. Pamiętajmy, by reagować na niewłaściwe zachowania dzieci, ponieważ bez odpowiedniego wpływu zaczną dominować zachowania negatywne. Należy korygować zachowania dzieci, wprowadzać zasady. Dwulatki chętnie także naśladują zachowania rówieśników i dorosłych, pomagają w czynnościach dnia codziennego, dlatego jest to odpowiedni wiek, by rozpocząć wprowadzanie do samoobsługi i dbałości o czystość swojego otoczenia. Dwulatki: • lubią zabawy tematyczne; • naśladują zachowania i czynności dorosłych; • wykonują proste polecenia; • wstydzą się nieznajomych; • potrzebują niezależności; • zaczynają mówić „nie”; • nie chcą dać czegoś, co do nich należy mówiąc „moje”; • nie potrafią się dzielić; • mogą być uparte i mało elastyczne; Sen U dzieci zaczynają się pojawiać koszmarne sny dwulatków. Zazwyczaj związane są z rozwojem emocjonalnym i poznawczym dziecka oraz intensywnym przetwarzaniem informacji w ciągu dnia. Ważne jest, aby zapewnić dziecku poczucie bezpieczeństwa i wsparcie, gdy przeżywa koszmary. Lęki Dzieci zaczynają rozumieć, jak działa świat i to co, je otacza, budzi się wyobraźnia, ale brak jeszcze umiejętności rozróżniania rzeczywistości od fantazji. Wszystko to może dezorientować, budzić niepokój. Lęki charakterystyczne dla tego okresu: • natury słuchowej: ciężarówki, odkurzacz, wiertarki, suszarki (np. takie w centrach handlowych), • lęki wizualne: duże przedmioty, ciemne kolory, starzy, pomarszczeni ludzie, maski, przebrani ludzie, • ciemność • dzikie zwierzęta, • to, nad czym dzieci nie mają kontroli: grzmoty, nagle pojawiający się i ujadający pies, • może powrócić lęk separacyjny (który nasila się m.in. około 18 miesiąca życia, a także w wyniku różnych zmian). Pamiętajmy ,ze nasze dziecko  będzie się zmieniać każdego  dnia. Jest to  naturalny element procesu  rozwoju. Zmiany uczą dzieci adaptować się do nowych sytuacji, zdobywać nowe umiejętności i rozszerzać horyzonty. Odgrywają kluczową rolę u dzieci w kształtowaniu osobowości, umiejętności i relacji z otoczeniem.